7-8 gün oluyor Eskişehir‘e geleli malum bayram tatili filan… Zamanı çoğunlukla evde geçen hemen her Türk evladı gibi ben de televizyon karşısında vakit öldürüyorum.

Her ne kadar sevmediğim bir iletişim aracı da olsa çevredeki tüm muhabbetin “Üzüm Var Ümit” ve “Umrumda Değil Şeyda” üzerinden döndüğünü gördükçe insan ister istemez kendini Sahra hanımın tabaklarından çıkan kılların akıbetini izlerken buluyor. Hani bir laf vardır tecavüz kaçınılmazsa diye o hesap. Aslında bize ne Nil’in aşifteliğinden, bize ne açılan kutudan kırmızı veya mavi çıkmasından di mi?

Diyorum ki artık tamam, bitti herşey, düşünecek birşeyimiz kalmamış bizim toplum olarak. Yolsuzluklar, açılımlar, seçimler, ayaklanmalar yapıladursun biz kutu açalım, Ümit’in alamadığı puanlara üzülelim. Koyun misali televizyon başında kıç büyüten Türk halkına 100 puan, 16 yaşındaki bir çocuk için aslanlar gibi ayaklanan Yunan halkına 0 puan veriyorum. Ayrıca kimyonu da fazla kaçmış bunun… Eved…