dur yolcu! bilmeden gelip bastığın,
bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
eğil de kulak ver, bu sessiz yığın,
bir vatan kalbinin attığı yerdir.

bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
gördüğüm bu tümsek, anadolu’nda,
istiklal uğrunda, namus yolunda,
can veren mehmed’in yattığı yerdir.

bu tümsek, koparken büyük zelzele,
son vatan parçası geçerken ele,
mehmed’in düşmanı boğuldu sele,
mübarek kanını kattığı yerdir.

düşün ki, hasrolan kan, kemik, etin
yaptığı bu tümsek, amansız, çetin,
bir harbin sonunda, bütün milletin,
hürriyet zevkini tattığı yerdir

Çanakkale Zaferini kazanarak, vatanı ve bayrağı için şehit olan kahraman MEHMETÇİK‘leri minnet ve şükranla anıyorum.
Aziz ruhları şad olsun.

Anadolu’m… Varım yoğum, her şeyim…
Sen olmazsan ben neylerim… Nereye giderim?

Ah 21. yüzyıl… Sen meğerse 20. yüzyıldan da mahlûkat-ı sefilmişsin… Günümüzün değer yargılarını birer birer ortadan kaldıran bir lanetmişsin…

Sen ki, günümüzün değer yargılarını birer birer yok ederken O’nlar, toplumun bir bölümünü ayakta tuttular… O’nlar ki, edep ve hayâdan imtina ettiler… O’nlar kim miydi ? O’nlar , bizim topraklarımız da var olan kişilerdi. Bu toprağın ekmeğini yiyen, suyunu içen, havasını ciğerlerinin en derinlerine hapseden kişilerdi…
O’nlar ; Erzurumlu İbrahim Hakkı’sı, Hz. Mevlana’sı, Yunus Emre’si, Hacı Bektaş-ı Velisi …

(daha fazla…)