Wladimir Bartol tarafından yazılan bu kitap Selçuklu zamanında yaşamış, Ömer Hayyam‘ın arkadaşı Hasan İbni Sabbah‘ın, tarihin ilk terör örgütünü nasıl kurduğunu anlatıyor.
Kısaca tarihi roman kategorisine sokulmaktan daha fazlasını hakediyor alamut konusu itibari ile. Olaylar her ne kadar geçmişte geçiyor olsa da günümüzde de Hasan İbni Sabbah‘ın örneklerini görmek mümkün. Bir kişi öldürülür, binlercesini korkut. İşte Hasan İbni Sabbah ve günümüz türevlerinin yaptığı da tam olarak bu.
Kalıplaşmış dogmaların ve cehaletin kullanılarak, dinin ne denli tehlikeli bir araç haline gelebileceğini açıkça gösteriyor. Tabii kitap içerdiği analizler sebebiyle bir dönem yasaklanmış ve hala dinci kesim tarafından hoş karşılanmamakta. Kitap hakkında daha fazla yazıp, okuyacak arkadaşların tadını kaçırmak istemem ama en azından kapaktaki alıntıyı geçirebilirim sanırım. ;)
”Hıristiyanların zaman ölçüsü ile 1092 yılının ilk baharında hatırı sayılır büyüklükte bir kervan, semerkant’tan başlayarak buhara üzerinden horasan’ın kuzeyindeki elbruz platosuna dek uzanan, bir zamanlar muzaffer orduların kullandığı eski yolun üzerinde ağır ağır ilerliyordu. Karların erimeye başlamasıyla birlikte buhara’dan ayrılan kervan haftalardır yollardaydı…’ ‘Avni oğlum, Tahir’in torunu! ‘ demişti ona. ‘Doğruca Demavend Dağı’na giden yolu tut. Rey’e ulaşınca şahrud irmağı’ na giden yolu sor. Irmağın kaynağı sarp bir vadide bulunmaktadır; oraya çık. Büyük bir kale göreceksin: bu yerin ismi Alamut Kalesidir, yani ‘Kartal Yuvası…”
